Hostowanie serwera Minecraft w 2026 roku to nie tylko zabawa, ale też świetny poligon doświadczalny dla każdego aspirującego administratora sieci. Wraz z wydaniem kolejnych dużych aktualizacji (1.23 i nowsze), wymagania silnika gry znacząco wzrosły, definitywnie odcinając się od starych technologii. Próba uruchomienia dzisiejszego serwera na konfiguracjach sprzed dwóch lat często kończy się niepowodzeniem.
Spis treści
- Wymagania wstępne
- Dlaczego wersja Javy ma znaczenie?
- Windows
- Instalacja na Linux (Debian / Ubuntu)
- Instalacja na Linux (Fedora)
- Rodzaje serwerów Minecraft
- Pobranie plików serwerowych
- Uruchomienie na Windows
- Uruchomienie na Linux (Debian/Ubuntu/Fedora)
- Używanie “Screen” (Działanie w tle)
- Profesjonalne podejście: Serwer jako usługa (Systemd)
- Poprawiony plik start.sh
- Przeładowanie zmian
- Najważniejsza różnica w działaniu (UWAGA!)
- Serwer Minecraft w Dockerze
- Plik konfiguracyjny (Compose)
- Zarządzanie serwerem Docker
- Udostępnianie serwera (Sieć i Zapory)
- 1. Zapora systemowa (Firewall)
- 2. Port Forwarding (Jeśli serwer jest w domu)
- Konfiguracja (server.properties)
- Własna ikona serwera
- Podsumowanie i co dalej?
Niniejszy artykuł to techniczne kompendium wiedzy dla admina “ery Java 25”. Przeprowadzimy Cię przez konfigurację wydajnego środowiska Runtime na systemach Windows oraz nowoczesnych dystrybucjach serwerowych Linux takich jak Debian, Ubuntu czy najnowsza Fedora.
Krok po kroku omówimy nie tylko samą instalację, ale też optymalizację flag startowych maszyny wirtualnej (JVM) pod kątem nowoczesnych procesorów, oraz wdrożenie wydajniejszych silników typu Paper czy Folia, które w 2026 są standardem w branży. Dowiesz się, jak zapewnić swojemu serwerowi maksymalną wydajność TPS (Ticks Per Second) przy zachowaniu stabilności.
Wymagania wstępne
Zanim zaczniesz, upewnij się, że masz:
Minimalne wymagania (mały serwer 2–5 graczy)
- CPU: 2 rdzenie
- RAM: 2–4 GB
- Dysk: 10–20 GB (SSD zalecane)
Rekomendowane (10–20 graczy + pluginy)
- CPU: 4+ rdzenie
- RAM: 6–10 GB
- Dysk: SSD / NVMe
Dostęp do routera: Jeśli chcesz grać z ludźmi spoza Twojego domu (spoza sieci lokalnej), będziesz musiał odblokować porty (Port Forwarding), ale o tym później.
Instalacja Java
W roku 2026 sytuacja wygląda następująco: Minecraft (Java Edition) ewoluował technicznie i to, co kiedyś działało na Java 8, teraz jest historią. Właściwy dobór wersji Javy to fundament stabilności.
Dlaczego wersja Javy ma znaczenie?
Microsoft stopniowo podnosi wymagania technologiczne, aby korzystać z nowych instrukcji procesorów i lepszego zarządzania pamięcią.
- Java 21 LTS – To absolutny “Złoty Standard” dla Minecrafta w wersjach 1.20.5, 1.21, 1.22 i nowszych.
- Wydajność: Java 21+ oferuje tzw. Generational ZGC (Z Garbage Collector). Potrafi on czyścić pamięć RAM niemal bez zatrzymywania gry, eliminując irytujące mikro-przycięcia (“lag spikes”), które były plagą na starszych wersjach Javy.
Jeśli uruchamiasz najnowszy serwer, pobierz Java 21 (lub Java 25, jeśli wersja gry wyraźnie tego wymaga w changelogu)
Windows
1. Pobierz Java 21 (JDK/JRE) ze strony Adoptium (Eclipse Temurin) lub Oracle.
2. Uruchom instalator.
Ważne: Podczas instalacji Adoptium upewnij się, że zaznaczona jest opcja “Set JAVA_HOME variable“ (Dodaj do zmiennych środowiskowych), aby system “widział” komendę java w konsoli.
3. Przejdź teraz do punktu Uruchomienie na Windows
Instalacja na Linux (Debian / Ubuntu)
Otwórz terminal i wpisz:
sudo apt update
sudo apt install openjdk-21-jre-headless -yInstalacja na Linux (Fedora)
sudo dnf install java-21-openjdk-headless -yAby sprawdzić, czy instalacja się powiodła, wpisz w terminalu:
java -versionPrzejdź teraz do punktu Uruchomienie na Linux (Debian/Ubuntu/Fedora)
Rodzaje serwerów Minecraft

| Typ | Opis | Dla kogo |
|---|---|---|
| Vanilla | Czysty serwer Mojang | Dobre na start, ale słaba wydajność |
| Paper | Zoptymalizowany + pluginy | Rekomendacja 2026 |
| Purpur | Paper + dodatkowe opcje | Dla zaawansowanych adminów |
| Fabric | Lekki silnik modów | Dla technicznych paczek modów |
| Folia | Wielowątkowość regionowa | Dla ogromnych serwerów (200+ graczy) |
Rekomendacja 2026: 👉 PaperMC
Pobranie plików serwerowych
Zmień nazwę pobranego pliku na server.jar dla łatwiejszej konfiguracji.
Stwórz nowy folder, np. MC_Server (unikaj spacji i polskich znaków w ścieżce).
Pobierz plik .jar serwera. Zalecamy silnik PaperMC ze strony papermc.io ze względu na znacznie wyższą wydajność niż oficjalny silnik.
Uruchomienie na Windows

1. Wejdź do folderu, w którym umieściłeś server.jar.
2. Upewnij się, że w systemie włączona jest widoczność rozszerzeń plików.
3. Kliknij Prawym Przyciskiem Mysz -> Nowy -> Dokument tekstowy.
4. Nazwij go start.bat (upewnij się, że nie nazywa się start.bat.txt!).
@echo off
java -Xms4G -Xmx4G -XX:+UseZGC -XX:+ZGenerational -jar server.jar nogui
pauseUwaga: Użyliśmy tutaj flag
-XX:+UseZGC -XX:+ZGenerational, które włączają nowoczesny Garbage Collector w Javie 21+. Pamięć RAM ustawiliśmy na 4GB (możesz to zmienić).
5. Zapisz plik i uruchom go dwukrotnym kliknięciem.
6. Konsola uruchomi się i zamknie po chwili z błędem. To normalne!
7. W folderze pojawił się plik eula.txt. Otwórz go, zmień eula=false na eula=true i zapisz.
8. Uruchom start.bat ponownie. Serwer powinien wystartować!
Uruchomienie na Linux (Debian/Ubuntu/Fedora)

W poradnikach często pojawia się komenda tworząca nowego użytkownika, np. minecraft, i wielu początkujących administratorów ją pomija, uruchamiając serwer na swoim głównym koncie lub – co gorsza – na koncie root. To poważny błąd, który może mieć katastrofalne skutki.
Stworzenie osobnego, dedykowanego użytkownika dla aplikacji serwerowej to jedna z najważniejszych zasad bezpieczeństwa, znana jako Zasada Minimalnych Uprawnień (Principle of Least Privilege).
Wyobraź sobie swój serwer (system operacyjny) jako duży statek. Uruchamianie wszystkich aplikacji na jednym koncie z wysokimi uprawnieniami jest jak statek bez grodzi wodoszczelnych. Jedna dziura (luka w zabezpieczeniach) w dowolnym miejscu zatapia całą jednostkę.
Tworzenie użytkownika i katalogu domowego
sudo useradd -r -m -U -d /opt/minecraft minecraft zalogowanie się do urzywkownika
sudo su - minecraftTworzenie folderu na konkretny serwer
mkdir minecraft_servercd minecraft_serverTeraz pobierz plik serwera (przykład dla PaperMC – sprawdź najnowszy link na ich stronie) lub wgraj go przez SFTP .lub pobiez go za pomocom komendy
wget https://link_do_plikuZaakceptuj EULA
echo "eula=true" > eula.txtstwórz skrypt startowy:
nano start.shWklej do środka (Java 21 Optimized):
#!/bin/sh
java -Xms4G -Xmx4G -XX:+UseZGC -XX:+ZGenerational -jar server.jar noguiZapisz (Ctrl+O) i wyjdź (Ctrl+X). Nadaj uprawnienia:
chmod +x start.shUżywanie “Screen” (Działanie w tle)
Dla systemów Linux najlepiej używać terminala. Zaleca się w tym celu użycie narzędzia screen, aby serwer nie wyłączył się po zamknięciu terminala.
Dlaczego jest to konieczne?
To specyfika działania systemów Linux, która często zaskakuje początkujących. Gdy łączysz się z serwerem VPS przez terminal (SSH), otwierasz tzw. sesję. Wszystkie programy, które uruchamiasz w tym oknie (w tym Java z naszym serwerem), są bezpośrednio “przywiązane” do tej sesji.
Gdy zamykasz okno terminala lub gdy zrywa Ci się połączenie internetowe, system automatycznie wysyła sygnał o nazwie SIGHUP (Hang Up) do wszystkich programów w Twojej sesji. W uproszczeniu system mówi: “Użytkownik wyszedł, gasimy światło”. W efekcie Linux bezlitośnie “zabija” proces Twojego serwera Minecraft.
Rozwiązaniem jest właśnie narzędzie Screen.
Program screen (lub alternatywny tmux) działa jak menedżer wirtualnych okien. Pozwala on uruchomić proces w tle, który jest niezależny od Twojego bieżącego połączenia z serwerem. Możesz się od niego bezpiecznie odłączyć (“zminimalizować” go), wylogować z VPS-a, wyłączyć komputer, a serwer Minecraft będzie działał dalej. Kiedy wrócisz, możesz ponownie “podpiąć” się pod to okno i sprawdzić konsolę.
Debian/Ubuntu
sudo apt install screen -yFedora
sudo dnf install screen -yUruchomienie serwera w nowej sesji
screen -S minecraft ./start.shObsługa sesji:
Aby wyjść z konsoli (odłączyć się), nie wyłączając serwera: wciśnij Ctrl+A, a potem D.
Aby wrócić do podglądu konsoli:
screen -r minecraftProfesjonalne podejście: Serwer jako usługa (Systemd)

Dzięki temu serwer uruchomi się automatycznie po restarcie maszyny.
Poprawiony plik start.sh
Otwórz swój plik startowy. Musi on spełniać dwa warunki:
- NIE może zawierać komendy screen (ponieważ systemd sam dba o działanie w tle).
- Zaleca się użycie słowa kluczowego exec przed komendą Java.
Dlaczego exec? Sprawia ono, że proces Javy “zastępuje” proces skryptu. Dzięki temu systemd “widzi” bezpośrednio Javę (i jej PID), a nie tylko skrypt bash.
Przykładowa treść start.sh:
#!/bin/sh
# Główny start (zwróć uwagę na exec):
exec /usr/bin/java -Xms4G -Xmx4G -XX:+UseZGC -XX:+ZGenerational -jar server.jar nogui(Pamiętaj, aby plik miał uprawnienia do uruchamiania: chmod +x /opt/minecraft/server/start.sh)
Wyjdź z użytkownika minecraft (Ctrl+D) i jako root stwórz plik:
sudo nano /etc/systemd/system/minecraft.service[Unit]
Description=Minecraft Server
After=network.target
[Service]
User=minecraft
# Upewnij się, że ta ścieżka jest poprawna!
WorkingDirectory=/opt/minecraft/server
# Zmiana tutaj: wskazujemy nasz skrypt zamiast bezpośrednio Javy
ExecStart=/opt/minecraft/minecraft_server/start.sh
# lub użyj bezpośredniego polecenia w Systemd
# ExecStart=/usr/bin/java -Xms4G -Xmx4G -XX:+UseZGC -XX:+ZGenerational -jar server.jar nogui
Restart=on-failure
[Install]
WantedBy=multi-user.targetPrzeładowanie zmian
Po zapisaniu pliku musisz poinformować systemd o zmianach:
sudo systemctl daemon-reloadsudo systemctl enable --now minecraftNajważniejsza różnica w działaniu (UWAGA!)
Gdy uruchamiasz serwer w ten sposób (przez systemd), nie używasz komendy screen. Serwer nie działa w “okienku”, do którego możesz wejść. Działa jako usługa systemowa.
Jak w takim razie podglądać konsolę/logi?
Używasz do tego komendy systemowej:
journalctl -u minecraft -f(Flaga -f działa jak “live view” – logi lecą w czasie rzeczywistym. Aby wyjść, wciskasz Ctrl+C).
Jak wysyłać komendy do konsoli (np. /op, /stop)?
Skoro nie masz dostępu do interaktywnej konsoli, masz dwa wyjścia:
- Wejść do gry i wpisać komendę (jeśli masz już OP).
- Skonfigurować RCON (zdalną konsolę) w pliku server.properties i łączyć się przez narzędzie RCON.
- (Opcja zaawansowana) Użyć narzędzia mcrcon, które pozwala wysyłać komendy do działającej usługi z poziomu terminala.
Serwer Minecraft w Dockerze

Dla fanów nowoczesnej infrastruktury najlepszym rozwiązaniem jest Docker. Obraz itzg/minecraft-server to obecnie standard w branży – automatycznie pobiera odpowiednią wersję Javy i dba o aktualizacje silnika.
Jeżeli jeszcze nie masz tego środowiska, koniecznie sprawdź nasz poradnik: [Instalacja i konfiguracja Dockera – Krok po kroku].
Plik konfiguracyjny (Compose)
Stwórz folder dla swojego serwera, a w nim plik o nazwie compose.yaml (lub docker-compose.yml). Wklej do niego poniższą treść:
version: "3.8"
services:
minecraft:
image: itzg/minecraft-server
container_name: minecraft
ports:
- "25565:25565"
environment:
EULA: "TRUE"
TYPE: PAPER
# Dostosuj RAM do swojego serwera (zostaw 1-2GB dla systemu!)
MEMORY: 6G
VERSION: LATEST
volumes:
- ./data:/data
restart: unless-stoppedZarządzanie serwerem Docker
Będąc w folderze z plikiem konfiguracyjnym, otwórz terminal i używaj poniższych komend:
1. Uruchomienie serwera (w tle):
docker compose up -d2. Podgląd logów (na żywo):
docker logs -f minecraft(Aby wyjść z podglądu, wciśnij Ctrl+C. Serwer będzie działał dalej).
3. Konsola serwera (Dostęp do komend):
docker attach minecraftBARDZO WAŻNE: Będąc w tym trybie, nie wciskaj Ctrl+C, ponieważ to natychmiast wyłączy serwer!
Aby bezpiecznie wyjść z konsoli i zostawić serwer włączony, musisz użyć sekwencji klawiszy: wciśnij Ctrl+P, a następnie Ctrl+Q.
Udostępnianie serwera (Sieć i Zapory)
Twój serwer działa na razie tylko lokalnie. Aby gracze z zewnątrz mogli dołączyć, musisz “otworzyć drzwi”, czyli skonfigurować zaporę sieciową (Firewall).
1. Zapora systemowa (Firewall)
Musisz zezwolić na ruch przychodzący na porcie 25565 (jest to domyślny port Minecrafta).
Windows:
Zazwyczaj podczas pierwszego uruchomienia serwera (Java), systemowa zapora Windows Defender zapyta o zgodę na dostęp do sieci. Koniecznie zaznacz obie opcje (Sieci prywatne i publiczne) i kliknij “Zezwalaj”.
Linux (Debian / Ubuntu – UFW):
Jeśli nie masz jeszcze aktywnej zapory, wykonaj poniższe kroki.
⚠️ Ważne: Zanim włączysz zaporę, musisz zezwolić na połączenia SSH, inaczej stracisz dostęp do serwera!
1. Zainstaluj UFW (jeśli go nie masz):
sudo apt install ufw -y2. Zabezpiecz swoje połączenie (SSH):
sudo ufw allow ssh3. Otwórz port dla Minecrafta:
sudo ufw allow 25565/tcp sudo ufw reload4. Aktywuj zaporę:
sudo ufw enableLinux (Fedora/CentOS – Firewalld):
Tutaj używamy domyślnego narzędzia firewalld. Wpisz kolejno:
- Dodaj regułę stałą dla portu gry:
sudo firewall-cmd --permanent --zone=public --add-port=25565/tcp sudo firewall-cmd --reload2. Przeładuj zaporę, aby zapisać zmiany:
sudo firewall-cmd --reload2. Port Forwarding (Jeśli serwer jest w domu)
Jeśli hostujesz serwer na domowym komputerze, znajomi spoza Twojej sieci lokalnej nie połączą się z nim, dopóki nie przekierujesz portów na routerze.
- Zaloguj się do panelu administratora routera (adres to zazwyczaj 192.168.0.1 lub 192.168.1.1).
- Znajdź sekcję “Port Forwarding” / “Virtual Server” / “NAT“.
- Dodaj nową regułę:
- Port zewnętrzny (External): 25565
- Port wewnętrzny (Internal): 25565
- Protokół: TCP (lub TCP/UDP).
- IP Wewnętrzne (Local IP): Adres IP komputera, na którym stoi serwer.
(Sprawdzisz go wpisując w terminalu/konsoli komendę: ipconfig na Windowsie lub ip a na Linuxie).
Ważna uwaga o adresie IP:
Twoi znajomi będą łączyć się z serwerem używając Twojego publicznego adresu IP (możesz go sprawdzić na stronie typu whatismyip.com).
Musisz jednak pamiętać, że większość dostawców internetu przydziela Zmienne Publiczne IP (Dynamic IP). Oznacza to, że po każdym restarcie routera Twój adres IP może się zmienić i gracze stracą dostęp. Aby tego uniknąć, warto zainteresować się darmowymi usługami DDNS (np. No-IP lub DuckDNS), które zamieniają zmienny numer IP na stałą nazwę (domenę).
Konfiguracja (server.properties)
W głównym folderze serwera znajduje się najważniejszy plik konfiguracyjny: server.properties. Możesz go edytować dowolnym notatnikiem, aby dostosować rozgrywkę do swoich potrzeb.
- motd=A Minecraft Server – To opis serwera, który wyświetla się graczom na liście serwerów (pod nazwą). Warto tu wpisać nazwę swojej społeczności.
- gamemode=survival (tryb gry)
- difficulty=normal (poziom trudności)
- max-players=20 (limit graczy)
- online-mode=true – Bardzo ważne ustawienie!
- true = Serwer weryfikuje licencję (mogą grać tylko posiadacze legalnego konta Premium).
- false = Weryfikacja wyłączona (mogą grać wszyscy, w tym gracze “Non-Premium“, ale serwer jest mniej bezpieczny i wymaga pluginu logowania).
- view-distance=10 – Odległość rysowania świata (w chunkach). Jeśli Twój serwer “laguje”, zmniejsz tę wartość (np. do 7 lub 8).
Własna ikona serwera
Chcesz, aby Twój serwer wyróżniał się na liście serwerów swoim logo? Wystarczy dodać jeden plik.
- Przygotuj obrazek, który musi spełniać dwa warunki:
- Wymiary: dokładnie 64×64 piksele.
- Format pliku: .png.
- Zmień nazwę pliku na:
server-icon.png. - Wgraj go do głównego katalogu serwera (dokładnie tam, gdzie leży plik server.properties i plik startowy).
Ważne: Plik server.properties jest ładowany tylko przy starcie. Po każdej zmianie musisz zrestartować serwer (wpisz komendę stop w konsoli, poczekaj aż serwer się wyłączy, a następnie uruchom go ponownie).
Podsumowanie i co dalej?
Gratulacje! Przebrnąłeś przez konfigurację, terminale i pliki tekstowe. Właśnie stałeś się właścicielem własnego, w pełni funkcjonalnego serwera Minecraft.
Uruchomienie maszyny to jednak dopiero początek przygody z byciem administratorem. Oto “święta trójca”, o której musisz pamiętać, aby Twój serwer żył długo i szczęśliwie:
- Bezpieczeństwo (Whitelist):
Jeśli Twój serwer jest publicznie dostępny, prędzej czy później odwiedzą go boty. Najprostszą ochroną jest włączenie białej listy. W konsoli wpisz:
whitelist on
A następnie dodawaj swoich znajomych komendą:
whitelist add NickGracza - Backupy (Kopie zapasowe):
To najważniejsza zasada informatyki: Ludzie dzielą się na tych, którzy robią backupy i na tych, którzy będą je robili.
Regularnie kopiuj folder world. Jeśli coś się zepsuje (błąd pluginu, griefing, uszkodzenie dysku), podziękujesz sobie za ten nawyk. Możesz też zainstalować plugin (np. DriveBackupV2), który sam wyśle kopię świata do chmury (Google Drive/OneDrive). - Pluginy:
Skoro zainstalowałeś silnik Paper, masz dostęp do tysięcy wtyczek. Na start polecamy:- EssentialsX – podstawowe komendy (home, tpa, spawn).
- WorldEdit – edycja terenu dla budowniczych.
- AuthMe – system logowania (niezbędny, jeśli wyłączyłeś online-mode).
Masz pytania dotyczące konfiguracji lub natrafiłeś na błąd, którego nie możesz rozwiązać? Daj znać w komentarzu poniżej! Udanej gry i wysokich TPS-ów!
Bez komentarza! Bądź pierwszy.